Twitter AriaWiki Profil na naszej-klasie Profil na myspace.com Profil na Facebook.com Forum fanklubu 'Chimera' Grupa na Last.fm Profil na YouTube.com Arija.pl Historia Dyskografia Galeria Koncerty Księga gości Linki

Армагеддон

Армагеддон 1. Последний Закат (5:01)
2. Меченый Злом (6:05)
3. Страж Империи (4:43)
4. Новый Крестовый Поход (4:53)
5. Мессия (4:38)
6. Кровь Королей (9:00)
7. Викинг (5:48)
8. Чужой (5:03)
9. Свет Былой Любви (4:18)
10. Твой День (5:19)

Recenzje:
http://forum.arija.pl/viewtopic.php?f=19&t=159 (die_blindly, fanklub Chimera),
http://www.metalside.pl/recenzje/recenzja.php?id=390 (Krzysiek, metalside.pl),
http://www.gondolin.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1027&It... (Bubetto, gondolin.pl).

Последний Закат Ostatni zmierzch

Свинцовой тучей тяжелеют небеса
И воздух плавится от слов непримиримых богов
Догорает фитиль
Восточным эхом долетают голоса
Они толкают землю
в третье столкновение миров,
B серый пепел и пыль.

А пока книгу листает смерть…
Живое Солнце или мёртвая Луна
Цивилизации стоят лицом к лицу у черты
За которой война

А пока книгу листает смерть
Все быстрей и быстрей…

Столбом огня и серы мир взлетел на воздух
В чудо верить никогда не поздно
Режет небо страшный вой молитвы
Эхом гудит набат - Последний Закат

Восстанет истиной в огне Армагеддон
Волной бессмысленной пройдет по миру
атомный смерч
Все сжигая дотла
Подует тёмный ветер с четырёх сторон
И принесет с собою радиоактивный туман
И дыхание Зла…

Пляска ада
Бездна рядом
Вспышка света
Боже, где ты?
Это Армагеддон!

Ołowianą chmurą ciężkie niebiosa
I powietrze płonie od słów nieugodowych bogów
Dopala się lont
Wschodnim echem brzmią głosy,
Pchają ziemię
na trzeci konflikt swych światów
W szary popiół i pył.

Jeszcze księgę wertuje śmierć...
Żywe Słońce czy martwy Księżyc
Cywilizacje stoją twarzą w twarz u linii
Za którą jest wojna

Jeszcze księgę wertuje śmierć
Coraz szybciej i szybciej...

Słupem ognia i pyłu wzleciał w powietrze świat
W cuda wierzyć nigdy za późno
Tnie niebo straszny krzyk modlitw
Jak echo dźwięczy alarm – Ostani Zmierzch

Powstanie prawdą w ogniu Armagedon
Falą przejdzie po świcie
atomowe tornado
Wszystko paląc do cnа
Zawieje ciemny wiatr z czterech stron
I przyniesie ze sobą radioaktywny obłok
I oddech Zła...

Taniec piekieł
Przepaść tuż
Wybuch światła
Boże, gdzieś ty?
To Armagedon!

Меченый Злом Naznaczony złem

Война гонит ветер ужаса
Пепел веков и дней
Судьба вещей птицей кружится
Над головой моей
Время, как змей, вьётся вокруг себя
В Книге Смертей будет глава моя

Дух оставил плоть, но покоя нет
Я хочу сберечь заповедный свет
Я Хранитель Свеч на границе Тьмы
Свет ковал мой меч для своей войны...

Ко мне не слетятся вороны
Душу мою клевать
Их путь - на четыре стороны
Силы врага призвать
Время потерь льётся, печаль храня
В Книге Смертей будет глава моя

Меченый Злом! Мёртвым огнём
Лоб твой горит, ты не скроешь клейма
Меченый Злом! В сердце пустом
Спрятался страх, тени сводят с ума
Тучи крестом, ветер как стон...
Сила моя не растрачена мной
Шёпот, как гром, Меченый Злом!
Слышишь меня? Я иду за тобой!

Wojna goni przerażenia wiatr
Popiół wieków i dni
Los jak wieszczy ptak wciąż krąży
Nad głową mą
Czas, jak wąż, wkoło wije się
W Księdze Śmierci będzie rozdział mój

Duch opuścił ciało, lecz spokoju brak
Chcę ochronić nietykalny świat
Ja - Obrońca Świec, na granicy Mroku
Światło kuło miecz mój dla swej wojny...

Ku mnie nie zlecą kruki się
By duszę rozdziobać
Ich droga - na cztery strony
Siły wroga wzywać
Czas zatraty płynie, smutek chroni
W Księdze Śmierci będzie rozdział mój

Znaczony Złem! Martwym ogniem
Czoło twe płonie, znamienia nie skryjesz
Znaczony złem! W sercu pustym
Skrywa się strach, cienie przywodzą szaleństwo
Chmury jak krzyż, wiatr niczym jęk...
Siły swej ja nie straciłem
Szept niczym grom, Znaczony Złem!
Czy słyszysz mnie? Ja idę za tobą!

Страж Империи Straż imperium

Странное чувство покоя,
в прошлом тебя уже нет
В будущем ты превращён в Нескончаемый Свет
Луч восходящего солнца должен врага ослепить
Время найти свою цель и в атаку идти!

Страж Империи
На далёком стыке двух миров
Страж Империи
Часовой невидимых постов
Страж Империи во мраке и огне
Год за годом в битвах на святой войне

Всё хладнокровие предков небо вдохнуло в тебя
Смерть это отдых души
в непрерывных боях
Меч самурая с тобою, сердце и разум чисты
Воина к свету ведёт древний Путь Пустоты…

Слишком стремительно падаешь вниз
Но успеваешь понять
Все эти дни, всю недолгую жизнь
Ты привыкал умирать!

Dziwne uczucie spokoju,
w przeszłości już nie istniejesz
W przyszłości już trwa Nieskończony Blask
Promień słońca ze wschodu musi wroga oślepić
Czas znaleźć swój cel i atak rozpocząć!

Straż Imperium
Na dalekim styku światów dwóch
Straż Imperium
Strażnik niewidzialnych strażnic
Straż Imperium w mroku i w ogniu
Rok za rokiem w bitwach świętej wojny

Zimną krwią przodków niebo natchnęło ciebie
Śmierć odpoczynkiem duszy
pośród walk nieprzerwanych
Miecz samuraja jest z tobą, serce i rozum czyste
Prowadzi ciebie ku światłu stara Droga Pustki...

Zbyt szybko pędzisz ku ziemi
Pojąć nie zdążysz
Wszystkie dni, całe swe życie
Uczyłeś się umierać!

Новый Крестовый Поход Nowa krucjata

День или ночь – никому не понять
Храм разорен, крест в объятьях огня
След христиан
смыт водой с грешным запахом роз
Там, где Христос чудеса сотворил
Меч мусульман тамплиеров казнил
Свет неземной над телами узреть довелось

Битва за веру священна
Боль поражений пройдёт
И разорвёт сон Вселенной
Новый Крестовый поход

Нет у небес равновесья весов
Вновь слышен клич - к бою Орден готов
Храм на горе Братству будет мечом возвращен
Но смерть не уйдет из излюбленных мест
Кровь сарацин возродит алый крест
Вдох,
и опять Гроб Господень врагом осквернен

Хоть на мгновенье встань на колени
Дай клятву братьям своим
Бой нескончаем, кто побеждает?
Мы, или все же они?!

Dzień to czy noc – nikt nie rozpozna
Chram zrujnowany, krzyż w objęciach ognia
Ślad chrześcijan
zmyty wodą z grzesznym zapachem róż
Tam, gdzie Chrystus cuda tworzył swoje
Miecz muzułman templariuszy karał
Blask nieziemski ponad ciałami widocznym był

Bitwa za wiarę jest święta
Ból porażek przeminie
I rozerwie wszechświata sen
Nowa Wyprawa Krzyżowa

Nie ma w niebiosach tej równowagi
Znów słychać zew - do boju Zakon gotowy
Chram na górze Bractwo mieczem odzyska
Lecz śmierć nie odejdzie z miejsc ukochanych
Krew saracenów krwawy odrodzi krzyż
Wdech,
i znów Grób Pański wrogowie bezczeszczą

Choć na moment uklęknij
Przysięgę złóż braciom swym
Bój nieskończony, kto tam zwycięża?
My, czy jednak oni?!

Мессия Mesjasz

Расстояние руки отделяло нас от драки
Был у нас глоток реки, ветер, облака
Были те, кто нас вели и показывали знаки
Солнце – маятник Земли светило свысока

Медленно плетёт судьбу веретено
Затмение наступит - всё давно предрешено!

Придёт мессия всех поставит на колени
Он не всесилен, только блеск в глазах
Мы не просили, жили без его знамений
Сто поколений, сотни лет назад

Озарит огнем восход,

полыхнет рассвет кострами
Ополчится небосвод на зловещий Ад
Стаи ангелов лихие скроют небо куполами
Победят богов стихии, Солнце запретят

...нас отплатить зовет Земля
Не зря мы столько лет слышим древний зов
Время - длинная змея
Из пепла возродит имена богов!

Деревья не бегут, а умирают стоя
Они уходят в землю, пеплом спят
И прорастают в небо новою весною
Как это было сотни лет назад...

Wyciągnięcie ręki oddzielało nas od draki
Było tutaj trochę rzeki, wiatr, obłoki
Byli tacy - prowadzili i pokazywali znaki
Słońce - wahadło Ziemi świeciło nam z wysoka

Powoli plecie los wrzeciono
Mrok nadejdzie - wszystko to przepowiedziane!

Przyjdzie mesjasz, wszyscy padną na kolana
On nie wszechmocny, tylko w oczach blask
Nie prosiliśmy, żyliśmy bez znaków jego
Sto pokoleń, setki temu lat

Oświeci ogniem wschód,
buchnie świt ogniami
Nieboskłon osunie się na złowieszcze Piekło
Stada aniołów zuchwałych skryją niebo kopułami
Zwyciężą bogów żywioły, Słońce będzie zakazane

...zemsty naszej pragnie Ziemia
Nie darmo tyle lat słyszymy stary zew
Czas – długa żmija
Z popiołu odrodzi imiona bogów!

Drzewa nie biegną, lecz umierają stojąc
One odchodzą w ziemię i popiołem śpią
I wyrastają w niebo nową wiosną
Jak było setki temu lat...

Кровь Королей Krew królów

Голос, певший тебе в ночи, замолчал навсегда
И сгорают в огне свечи за годами года
Те, кого ты всю жизнь любил,
у небесных ворот
А король, властелин судьбы
пробуждения ждёт…

Он венчал свою жизнь и бессмертие
Но не в храме, а в битвах,
где борются зло и добро
Дал узнать людям вкус милосердия
Обратил в благородную ненависть
злость на врагов

Он осенён римским крестом
Над головой – красный дракон
На клинке меча руническая вязь
Правит король твёрдой рукой
Слово и мощь, свет и покой
Словно камни-исполины держат власть

Нет начала, нет конца историй
Есть кольцо блуждающих огней
Ложь и правда в нём извечно спорят
И на их алтарь льётся кровь королей!

У любимца небес путь изведанный
За победы земные он выплатит дань,
как и все
И на битву спешит, сыном преданный
Над багровой рекой
сотни рыцарей с ним встретят смерть

Два мира здесь в битве сошлись
Сын и отец, бездна и высь
Серой тучей затянула небо пыль
В этом бою каждый силён
Лишь на заре враг побеждён
Но израненный король упал без сил…

Девять сестёр в чёрных плащах
прочь увезут короля
Может быть в грот
на островах из дивных глыб хрусталя
Тёмных времён начат отсчет,
не повернуть реки вспять
Не повторить новый восход,
Век Золотой не начать…

В ранний час в серебристом сиянии
Из подземных глубин поднимается тень на коне
Но пока всё спокойно в Британии
На закате
король погружается в сон свой во тьме

Грянет беда – выйдет король
Чтоб отстоять дело своё
И мессией возвратиться в этот мир
Но для толпы он не святой
Дьявола в нём видит любой
И неузнанный он будет вновь убит

Пребывай же в блаженном сне
благородный король
Быть мессией в своей стране -
незавидная роль…

Głos, co śpiewał ci nocą, zamilkł na zawsze
I giną w ogniu swym świece, mijają lata
Ci, których w życiu kochałeś
u niebieskich są bram
A król, co świata losami włada,
przebudzenia czeka...

On połączył swe życie i nieśmiertelność
Nie w świątyni, a w bitwach,
gdzie walczy dobro ze złem
Dał poczuć ludowi smak miłosierdzia
Obrócił w szlachetną nienawiść
złość na wrogów

On w blasku krzyża rzymskiego
Nad głową – czerwony smok
Na ostrzu miecza runiczny znak
I rządzi król twardą ręką
Słowo i moc, światło i pokój
Niczym głazy władzę trzymają

Nie ma końca ni początku tej historii
Jest krąg błądzących ogni
Kłamstwo z prawdą spór toczą odwieczny w nim
I na ich ołtarz spływa królów krew!

Ulubieniec niebios drogę swą zna
Za zwycięstwa ziemskie niebu zapłaci,
jak wszyscy
I na bitwę spieszy, przez syna zdradzony
Nad rzeką krwistoczerwoną
setki rycerzy i on spotkają śmierć

Dwa światy w bitwie spotkały się
Syn i ojciec, przepaść i niebo
Szarą chmurą przesłonił niebo pył
W boju tym każdy jest silny
Dopiero o świcie wróg zwyciężony
Lecz ranny król upadł bez sił...

Dziewięć sióstr w czarnych płaszczach
precz króla zabierze
Może do groty
na wyspach ze skał kryształowych
Mroczne czasy nadchodzą,
rzeki już nie zawrócisz
Nie będzie drugiego jak on,
Wiek Złoty już nie nastąpi

W poranka czas w blasku srebrzystym
Z podziemnych głębin wznosi się jeźdźca cień
Lecz jeszcze spokój w Brytanii
O zmierzchu
król pogrąża się w sen swój wciąż mroczny

Przyjdzie bieda – i wyjdzie król
By sprawy swej bronić
Jak mesjasz wróci na świat
Lecz dla tłumów on już nie święty
Diabła w nim ujrzy każdy
Nierozpoznany, znów będzie zabity

Pozostań we śnie błogim
królu szlachetny
Być mesjaszem w swym kraju -
niedobra to rola...

Викинг Wiking

Он носил волчью шкуру и перед битвой пил волчью кровь, чтобы стать воплощением этого бесстрашного зверя и броситься на врага. И, если он погибал, вслед валкириям уносившим викинга слышался прощальный волчий вой.

Перед битвой
волчью кровь пьешь из древней чаши
Поднимаешь черный стяг и вступаешь в бой
Богом Севера храним,
гордый и бесстрашный
Против тысячи один, на земле чужой

Корабли твои сожгли хитрые лисицы
Стынет золото на дне, клад монастырей
Меч поет в твоих руках,
звездами искрится
Жажду стали утолить просит побыстрей

Пусть последним будет яростный прыжок
Хватит силы для рывка
Смерть и слава, погибает старый волк
Разрывая криком облака!

Честно биться ты привык – нож вонзили в спину
Рассмеялся, увидав страх в глазах врага
И душа рванулась ввысь, злость и гнев отринув
К вечным солнечным морям,
лунным берегам...

On nosił wilczą skórę i przed bitwą pił wilczą krew, aby stać się wcieleniem tego nieustraszonego zwierzęcia i rzucić się na wroga. I, jeśli ginął, w ślad walkiriom, unoszącym wikinga, słychać było pożegnalne wycie wilków.

Przed bitwą
wilczą krew pijesz ze starej czarki
I podnosisz czarny sztandar i wstępujesz w bój
Bóg Północy twym obrońcą,
dumny i nieustraszony
Sam przeciw tysiącom, na ziemi obcej

Okręty twe spaliły chytre lisy
Stygnie złoto na dnie, klasztorów skarby
Miecz w twych rękach śpiewa,
gwiazdami się skrzy
Żądzę stali zaspokoić prosi jak najszybciej

Choć ostatnim będzie mocny skok
Starczy sił dla zrywu
Śmierć i sława, ginie stary wilk
Rozrywając krzykiem obłoki!

To uczciwej walki nawyk - nóż zaś wbili w plecy
Śmiejesz się, widząc w oku wroga strach
Dusza rwie do góry się, złość i gniew porzucasz,
Ku wiecznym słonecznym morzom,
księżycowym brzegom...

Чужой Obcy

Катится эхо горных лавин,
Что-то не так - не тает в воздухе дым,
Застыл закат, Земли холодной дрожь
Идет волной.
Ветви деревьев рвутся в окно,
Стекла звенят и входят призраки в дом,
А тишину пронзает, словно нож
Далекий вой:
Чужой... Чужой... Чужой...
Чужого зла прикосновенье!

Бледное пламя лижет порог,
Плавится дверь, уходит пол из-под ног
Не убежать, оборван громкий крик
И стон глухой.
Лица белее снега и льда,
Мёртвый покой в открытых небу глазах.
Героев нет.
Мир так и не привык,
Что за спиной
Чужой... Чужой... Чужой...
Чужого зла прикосновенье!

Было сказано много слов,
Было много путей к спасению,
Но словам не верил никто -
Мы теряли впустую время...
Солнце в зените, хрупкий песок,
Ветер пустынь, Неподвижность дорог,
Размытый звук, забытый в небе дождь...

Катится эхо горных лавин,
Тянется вверх, не тает в воздухе дым,
А тишину пронзает словно нож
Далекий вой:
Чужой... Чужой... Чужой...
Чужого зла прикосновенье!

Nadciąga echo górskich lawin
Coś jest nie tak – nie znika w powietrzu dym
Zamarł zmierzch, a Ziemi zimnej drżenie
Idzie jak fala
Gałęzie drzew wpadają w okno
Szyby dzwonią i wchodzą upiory w dom
A ciszę przecina, jak nóż
Daleki krzyk
Obcy... Obcy... Obcy...
Obcego zła dotknięcie!

Blady płomień liże już próg,
Topnieją drzwi, ucieka podłoga spod nóg
Nie ma ucieczki, przerwany głośny krzyk
I głuchy jęk
Twarze bielsze niż śnieg i lód,
Martwy spokój w otwartych ku niebu oczach
Bohaterów nie ma
Świat nie przywykł,
Że za plecami
Obcy... Obcy... Obcy...
Obcego zła dotknięcie!

Powiedziano wiele już słów,
Było wiele ratunku dróg,
Lecz słowom nie wierzył nikt –
Traciliśmy czas niepotrzebnie...
Słońce w zenicie, i kruchy piach,
Pustyni wiatr, nieruchomość dróg,
Rozmyty dźwięk, zapomniany w niebie deszcz...

Nadciąga echo górskich lawin
Ciągnie do góry, nie znika w powietrzu dym,
A ciszę przecina, jak nóż
Daleki krzyk
Obcy... Obcy... Obcy...
Obcego zła dotknięcie!

Свет Былой Любви Blask dawnej miłości

Ночь темна, мир отчаянно пуст
Облака плывут домой
До тебя долетит моя грусть
Упадет с ресниц слезой
Жизнь и смерть всего лишь два мгновенья
Бесконечна только наша боль…

Я вернусь к тебе дождем
Утренней и метелью за окном
Серебро горстями брошу я к ногам твоим
Я вернусь к тебе грозой
Радугой воскресну над землей
Погашу дыханием ветра свет былой любви

Тень Луны скроет раны мои
Превратит в рубины кровь
И оставит меня одного
Умирать среди снегов
Я хотел всю жизнь начать сначала
Но её лишь можно оборвать…

Свет былой любви в конце пути
Моя душа к нему летит
Холод сковал сотней цепей тело мое
Как простой солдат, в чуждом краю
Удачу я искал свою
Как я был глуп, мне скажет смерть,
скажет теперь!

Noc ciemna, świat rozpaczliwie pusty
Obłoki płyną do domu
Do ciebi doleci mój smutek
Odpadnie od rzęs łzami
Życie, śmierć to tylko chwile dwie
Nieskończony zaś nasz ból...

Wrócę do ciebie deszczem
Poranną zamiecią za oknem
Srebro garściami rzucę u stóp twych
Wrócę do ciebie burzą
Tęczą zmartwychstanę ponad ziemią
Zgaszę tchnieniem wiatru blask dawnej miłości

Cień Księżyca skryje rany me
Zamieni w rubiny krew
I zostawi mnie samego
Umierać pośród śniegów
Chciałem zacząć życie od początku
Lecz można tylko przerwać je...

Blask dawnej miłości na końcu drogi
Ma dusza ku niemu leci
Chłód skuł setką łańcuchów ciało me
Jak prosty żołnierz, w obcym kraju
Szczęścia swego tam szukałem
Jakim był głupi, powie mi śmierć,
powie to teraz!

Твой День Twój dzień

Ты вернулся в жизнь, в наш непрочный дом
Полный странных лиц и чужих имён
Как в измерении другом
Тебе дышалось не легко

Нежеланный гость - человек войны
Словно ржавый гвоздь в сердце чувство вины
Но ты сдаваться не привык
И не требовал любви

Твой День - день, когда тебе везёт
Твой год - бог простит, а рок спасёт
Твой век - то, что было, всё твоё
Время всё быстрей берёт на прицел...

В клочья воздух рвал, мчался наугад
Счастье догонял - золотой свой град
Ты этой гонкой смерти мстил
За тех, кто умирал молодым

А в кривых зеркалах нет свинцовой тьмы
Но ты здесь - снайпер с той стороны
Продолжаешь игру без лишних слов
Кто кого - спор отчаянных врагов!

Wracasz do życia, w nasz nietrwały dom
Pełen dziwnych twarzy, obcych imion
Jak w wymiarze innym
Oddychało ci się z trudem

Nieoczekiwany gość - człowiek wojny
Niczym zardzewiały gwóźdź w sercu wina tkwi
Poddawać się nie umiesz
Miłości nie czekałeś

Twój Dzień - dzień, gdy wszystko gra
Twój rok - bóg wybaczy a rock zbawi
Twój wiek - to co było, wszystko twoje
Czas wciąż bierze na celownik cię

Na strzępy wicher rwał i pędził na oślep
Szczęście doganiał - złoty gród swój
Tym wyścigiem śmierci mściłeś się
Za tych, co umierali młodo

A w krzywych lustrach brak ołowianego mroku
Lecz tyś tu - snajper z tamtej strony
Prowadzisz grę bez słów zbędnych
Kogo kto - spór odwiecznych wrogów!